Topraktan Tişört

fff

Ali, Medeni, Mehmet, Abdullah, Ethem.

“Ben insanım. Ölüyüm en az senin gibi. Bedeninin ortasında ellerim, ta kalbine kadar. Hani ben insanım ya bugün, titrek elliyim ya akşam akşam. Sanma zorlarım kendimi kolayca. Biraz ben, biraz da gözüm ağlar.

Seni taşırlar, arabayla. Hiç üşenmem, yürürüm adımınla. Köpek dişlerimle avazım çıktığı kadar yürürüm. Omuzlara bakarım. Sağa yatanlar katil mi, yoksa cani mi sola yatanlar? İnsanım ya ben, üst üste bindiririm okulları, kentleri. Kentlerin süprüntüsüyüm ben, acıkırım.

Ölüyüm ama en az senin gibi. Canım ister şarkıyı, canım ister ekmeği. Tüm dünyayı önce ağzımda çeviririm, sonra seni gömerim. Gömerim seni ve yürürüm mezarlığında omuz omuza.

mezartaşıYağmur şanslısıysam hatta, unutmam hiç anları. Şu mezartaşının arkasında derim onların katil ruhbanları.

İnsanım ya ben hepinizden yaşlıyım, hepinizden yaşlı. Çağırırlar giderim hala. Dönmem, belki de gecikirim.

Sen yokken buralarda kadehini kaldırır, şiirini söylerim. Olanca kısırlığımla seni doğuranlara isim bahşederim.
imagesİnsanım ben insan, en az senin gibi. Aramızdaki toprak da sonra, gün doğunca hele, yeteri kadar da ama, tamam.

Kapatırım kanını doğaya, çocuğumu besler, iş günleri sözünü ederim. En iyisi, sanki biraz da tişörtünü giyerim.

Niye diye sorma gülen gözlü. Sana ölü diyorlar, sen bakma. Senden önce ben, en az senin gibiyim.”

Yiğit Ünsay

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir